Weekgedachte

Aan het eind van de film ‘Melancholia’ (2011, Lars van Trier), wanneer de aarde in botsing dreigt te komen met een andere planeet, tekenen de hoofdrolspelers een cirkel in het gras. “Dit is een magische cirkel. Hier zijn we veilig. Ze geven elkaar een hand en wachten op het onvermijdelijke einde. Het spel is wat hun relatie tot elkaar redt. Binnen het spel gelden andere regels dan daarbuiten, het is zelf gekozen en zelf gestuurd. Het is een vrije keuze om aan het spel mee te doen of niet. Misschien is dat wat ons rest: de mogelijkheid om te spelen, al is de werkelijkheid nog zo weerbarstig.

Fantasie is een vorm van weigeren. Je weigert om je te beperken tot maar een manier van kijken.

Het geluk vind je niet door te wachten tot alles perfect is, maar als je besloten hebt om voorbij de onvolkomenheden te kijken.

“Een kerk bestaat ter wille van haar niet-leden.”

William Temple (aartsbisschop van Canterbury)